पुस्तकाबद्दल

आनंदमठ -: सर्व काळातील सर्वात लोकप्रिय भारतीय कादंबऱ्यांपैकी एक, आनंद मठचे भारतीय आणि इंग्रजी भाषांमध्ये अनेक वेळा भाषांतर झाले आहे. लेखकाच्या हयातीत बंगाली आणि हिंदीमध्ये पाच आवृत्त्या प्रकाशित झाल्या, त्यापैकी पहिली आवृत्ती १८८२ मध्ये प्रकाशित झाली. या कादंबरीची कथा १८ व्या शतकात बंगालमध्ये आलेल्या दुष्काळाच्या पार्श्वभूमीवर आधारित आहे, ज्याला “छियत्तोरेर मन्वन्तर” (१२७६ च्या दुष्काळासाठी बंगाली) म्हणून ओळखले जाते. ही कथा साधू आणि त्यांच्या शिष्यांनी लुटणाऱ्या ईस्ट इंडिया कंपनीच्या शासकांविरुद्ध केलेल्या सशस्त्र बंडाची कहाणी सांगते. या बंडाला ऐतिहासिकदृष्ट्या “संतन विद्रोही” म्हणून ओळखले जाते, ज्यामध्ये साधू देवी जगदंबेची मुले होती. आनंद मठाची कहाणी रोमांचक आहे आणि “बंदे मातरम” (“हे माझ्या मातृभूमी, मी तुला वंदन करतो”) या लोकप्रिय देशभक्तीपर गीतात त्याचे उत्तम प्रतिबिंब पडते. हे गाणे आजही लाखो हिंदूंच्या कल्पनाशक्तीला उजाळा देणारा मंत्र आहे. साधूंनी त्यांच्या जुलूम करणाऱ्यांना – ब्रिटीश शासकांना आणि लोभी जमीनदारांना – लुटले आणि लुटलेली संपत्ती गरिबांमध्ये वाटली, स्वतःसाठी काहीही ठेवले नाही. त्यांचे लक्ष्य बहुतेक कंपनीची शस्त्रे आणि पुरवठा होते. त्यांचे एक अत्यंत सुव्यवस्थित नेटवर्क होते, जे संपूर्ण बंगालमध्ये पसरले होते. हे भारताचे पहिले स्वातंत्र्ययुद्ध होते, १८५७ चे सिपाही बंड नव्हते.

लेखक बद्दल

बंकिमचंद्र चॅटर्जी यांचा जन्म २६ जून १८३८ रोजी एका श्रीमंत बंगाली कुटुंबात झाला. त्यांचे शिक्षण हुगळी आणि प्रेसिडेन्सी कॉलेजमध्ये झाले. त्यांनी १८५७ मध्ये बीए आणि १८६९ मध्ये कायद्याची पदवी प्राप्त केली. त्यानंतर ते सरकारी सेवेत रुजू झाले आणि १८९१ मध्ये सरकारी सेवेतून निवृत्त झाले. आनंद मठ (१८८२) ही एक राजकीय कादंबरी आहे. त्यांच्या इतर कादंबऱ्यांमध्ये दुर्गेशनंदिनी, मृणालिनी, इंदिरा, राधाराणी, कृष्णकांतेर दफ्फरता, देवी चौधरी आणि मोचीराम गौरेर जीवनचरित यांचा समावेश आहे. त्यांच्या कविता ललिता आणि मानस या संग्रहात प्रकाशित झाल्या. त्यांनी धार्मिक, सामाजिक आणि समकालीन मुद्द्यांवर असंख्य निबंध लिहिले. त्यांच्या कादंबऱ्या जवळजवळ सर्व भारतीय भाषांमध्ये अनुवादित झाल्या आहेत. बंगालीमध्ये, फक्त बंकिम आणि शरतचंद्र चट्टोपाध्याय यांनाच त्यांच्या रचना आजही हिंदीसह सर्व भारतीय भाषांमध्ये मोठ्या आवडीने वाचल्या जातात असा मान आहे. एप्रिल १८९४ मध्ये त्यांचे निधन झाले.